วันนี้ได้ไปมีทติ้งแกีงค์ขวดนมมาครับ
เป็นกิจกรรมง่ายๆ สบายๆ บรรดาพ่อแม่ต่างพาลูกตัวเองไปรวมตัวกัน
ถ่ายรูปก็สนุกแล้วครับ

นายป่านได้เจอลานกว้างกับของเล่นก็สุดแสนสนุกครับ
วิ่งตะลุยไปทั่วไม่รู้จักเหนื่อย

เกรงใจก็ตอนนายป่านวิ่งตะลุยไปหาของเล่น
นายคนนี้ชอบอะไร สนใจอันไหนจะเดินเข้าไปหยิบเทิ่งๆ ตรงๆ
ดีที่ฝึกเอาไว้บ้างว่าห้ามแย่งของน้อง ห้ามแย่งของใคร
หยิบได้ไม่ห้ามแต่ถ้าเจ้าของเขาไม่อยากให้ต้องไม่เอา
หรือถ้าหยิบมาแล้วก้ต้องเอาไปคืนเขาทันที
(แต่ก็เกรงใจอยู่ดีครับ ขอบคุณที่ไม่รำคาญนายป่านจอมซนนะครับ)

ภาพบรรยากาศได้เก็บๆมาบ้างด้วยกล้องมือถือนะครับ ดูพอเพลินๆก่อน
เดี๋ยวภาพจากกล้องใหญ่คงจะทยอยกันมาตามบลอกของแก๊งค์ขวดนมกันตรึมทีเดียว..

เด็กช่วงวัยนี้ ตามธรรมชาติเขายังไม่ค่อยเล่นด้วยกันเท่าไหร่
เป็นธรรมดาเพราะว่าพัฒนาการของเขายังอยู่ในวัยที่มีพ่อแม่เป็นศูนย์กลางของชีวิตครับ

ช่วงนี้แหละที่พ่อจะซึมซับความเป็นพ่อเป็นแม่ได้มากกว่าช่วงไหนๆ รู้แล้วก็รีบๆเข้านะครับ

ทีแน่ๆ เห็นเด็กๆมาอยู่รวมกันเยอะขนาดนี้แล้วอารมณ์ดีชะมัด..คือ มันดูคึกครื้นไง

แอบนั่งสังเกตการณ์แล้วมานั่งนึกๆว่า
เด็กแต่ละคนนี่เขามีบุคลิกภาพของตัวเองที่ชัดเจนมาตั้งแต่เด็กเลยนะครับ

ผมเคยสงสัยนะว่า….แล้วบุคลิกภาพพวกนี้มาจากไหนกันนะ..
เหมือนเป็นตั้งแต่เกิดเลยเชียวแหละนิสัยนี้

อาทิตย์ก่อนทางโมเดลลิ่งโทรมาให้ไปถ่ายรูป วันนี้ว่างก็เลยแวะไปครับ
ไปแบบไม่ตั้งใจด้วยซ้ำ ทั้งคุณพ่อ คุณแม่ คุณลูก มอมมากกกกก….555

ไปถึงที่ซอย จันทรเกษม 42 นี่มึนพอควรครับ แถมเข้าไปลึกทีเดียว

สิ่งที่สังเกตอย่างนึง คือการถ่ายรูปเด็กนั้นต้องใช้ทักษะมากในการล่อหลอกให้ได้ภาพที่ต้องการ

ภาพถ่ายเจ้าสัว หรือนายป่านมีภาพมองกล้องน้อยมาก
อาจจะว่ายังไม่คุ้นชินกับช่างภาพ

ก็เลยรับปากว่าจะเอารูปที่เคยถ่ายๆไว้มาขึ้นเว็บให้เขาเข้ามาดู

จะแวะไปดูด้วยก็ได้นะครับที่ลิ้งค์นี้

คลิกตรงนี้ สำหรับแบบ gallery สวยๆ

คลิกตรงนี้ ถ้าต้องการแบบเซฟภาพได้

ไม่ค่อยเห่อเลยนะครับ
แต่รับรองว่าเป็นกันทุกคน…

เมื่อไหร่ก็ตามที่เราเป็นพ่อคนแม่คนครับ….555

เทคโนโลยีไปเร็วและบริการใหม่ๆเกิดขึ้นตลอดเวลา เช่น ตัวอย่างนี้

ไปเที่ยว ตจว.มาครับ
ไล่ยาวตั้งแต่นครนายก เที่ยวนางรอง เดินเล่นเขื่อน บุกจีเต๊กลิ้ม
เลยไปถึงฉะเชิงเทรา ไหว้ไฉ่ซิ่งเอี้ย ซำปอกง และหลวงพ่อโสธร

ว่างๆจะเอามาลงอีกครับ

ความสุขของครอบครัวก็อยู่แค่นี้ ได้เที่ยวกันพร้อมหน้าอบอุ่น
แล้วพ้มจะเอาอะไรอีก….
ได้อัลบั้มแบบใหม่มาฝากคุณอีกหนึ่งชิ้นครับ

edit @ 2007/06/16 06:43:56

หลายๆคนอาจจะเคยได้ยิน เกมซูโดคุ นะครับ แต่อาจไม่รู้ว่า เกมซูโดคุ เป็นยังไงก็เลยเอามาฝากเผื่อทำความรู้จักกันครับ เกมนี้น่าเล่นทีเดียว

ซูโดะคุ (SU DOKU) คือ
คำว่า ซูโดะคุ มาจากภาษาญี่ปุ่น แต่ต้นกำเนิดของเกมนี้ กลับไม่ใช่ประเทศญี่ปุ่น เพียงแต่ญี่ปุ่น ได้นำเกมนี้มาประยุกต์ให้ง่ายเข้า แล้วเกมนี้ก็ดังไปทั่วโลก ในประเทศญี่ปุ่นนั้น นิยมเล่นซูโดะคุกันมาก เห็นเขาว่ากันว่าในแต่ละวัน มีคนที่นั่งรถไฟ หรือกำลังคอยรถโดยสาร แล้วแก้ปริศนาเกมซูโดะคุไปด้วย นับพันคน

ความหมายของ ซูโดะคุ (SU DOKU)
หากแปลคร่าวๆ จะแปลว่า “จัดวางเลข” เป็นเกมที่เราจะต้องเอาตัวเลขมาใส่ในตารางให้ตรง ตำแหน่งที่มันควรจะเป็น คาดกันว่าต้นกำเนิดของซูโดะคุในยุคปัจจุบันนั้น คิดค้นขึ้นโดยออยเลอร์ (Euler) นักคณิตศาสตร์ชาวสวิสในศตวรรษที่ 18 และได้พัฒนามาจนเป็น อย่างที่เห็นในปัจจุบัน

ปริศนาทั้งหมดในหนังสือเล่มนี้ สร้างขึ้นโดย เวย์น กูลด์ (Wayne Gould) ผู้คลั่งใคล้ในปริศนา เขาเคยเป็นผู้พิพากษาในฮ่องกง ซึ่งบังเอิญไปพบซูโดะคุ ในร้านหนังสือที่ญี่ปุ่นเข้า และเขา สนุกสนานกับมันมาก ถึงขั้นเริ่มสร้างเกมปริศนาขึ้นเอง และได้นำเสนอเกมปริศนานี้ให้กับ ผู้บริหารหนังสือพิมพ์ The Times

หลังจากนั้น ปริศนาเกมแรก ก็ได้ปรากฏบนปกของ The Times เมื่อวันที่ 12 พฤศจิกายน ค.ศ.2004 และปริศนาซูโดะคุรายวันบนปกหลัง ก็สร้างปรากฏการณ์พิเศษ คนนับพันเข้าร่วมการแข่งขันแก้ปริศนานี้ ในหนังสือพิมพ์กันทุกวัน มีผู้อ่านจำนวนมากที่ชื่นชอบปริศนานี้ แต่ก็มีบางคน อาจไม่พอใจ อย่างเช่น ชายคนหนึ่งเขียนจดหมายถึง บรรณาธิการ เพื่อขอร้องว่า อย่าลงพิมพ์ เกมซูโดะคุอีก เพราะว่าเขาไม่สามารถหยุดเล่นเกมนี้ ในระหว่างเดินทางในรถใต้ดินทุกวันได้ ซึ่งมันทำให้เขาเพลินจนลืมลงรถ

ซูโดะคุต่างจากเกมปริศนาอักษรไขว้ เพราะว่าคุณไม่จำเป็นต้องรู้ภาษาใดภาษาหนึ่ง เพื่อที่จะไข ปริศนานี้ให้ได้ คุณแค่รู้จักตัวเลขก็พอ คุณเพียงแค่ใส่ตัวเลข 1-9 ให้ครบทุกตัว ลงใน แต่ละแถว ทั้งแนวตั้ง แนวนอน และในแต่ละตารางย่อย (ที่มี 9 ช่อง) ทุกปริศนา สามารถไขได้ ด้วยการค่อยๆ คิดจากตัวเลขที่แวดล้อมอยู่ การไขปริศนา ไม่ควรใช้วิธีเดา จำไว้ว่า ในแต่ละข้อ มีเพียงวิธีเดียวที่จะไขปริศนาได้ ถ้าวิธีของคุณ ไม่ตรงกับเฉลย ควรลองดูใหม่ เพราะคุณอาจทำผิดไว้ที่ใดที่หนึ่ง ขอให้โชคดี และพยายาม ใจเย็นๆ

เกมซูโดะคุ เป็นเกมปริศนาตัวเลข สำหรับการบริหารสมอง (Brain exercise) เป็นเกมที่นิยม ทั้งในประเทศญี่ปุ่น นิวซีแลนด์ ออสเตรเลีย อังกฤษ และสำนักพิมพ์นานมีบุ๊คส์ ได้นำเกมซูโดะคุ ของนายเวยน์ กูลด์ มาจัดพิมพ์ในระดับง่ายและยาก ถึง 5 เล่ม โดยมี คำแนะนำการเล่น พร้อมการจดสถิติเวลา และคำเฉลยไว้ท้ายเล่ม วางจำหน่ายแล้ว ตามร้านหนังสือ ทั่วประเทศ

มารู้จักหน้าตา ซูโดะคุ

ดูที่ภาพ เห็นว่า

เพื่อให้เข้าใจตรงกัน ต่อจากนี้ไป จะขอ เรียกตารางย่อยนี้ ว่า “กรอบ” และเรียก ช่องเล็ก ๆ ในกรอบว่า “ช่อง”

จะเห็นว่า ซูโดคุ SU DOKU มีหน้าตา เป็น ตารางใหญ่ ที่แบ่งเป็นตารางย่อย อีก 9 ตาราง ซึ่งตารางย่อย ประกอบด้วย ช่องสี่เหลี่ยมเล็ก ๆ อีก 9 ช่อง

จะเริ่มต้นเล่นแล้ว
ควรเริ่มจากตรงไหนดี : คำตอบคือ ตรงไหนก็ได้

เป้าหมายหรือกฏของ ซูโดะคุ ก็คือ ในแต่ละแถว ทั้งแนวตั้ง แนวนอน และทุกกรอบ ต้องมีเลข 1 – 9 ครบทุกตัว โดยไม่ซ้ำกันเลย ซึ่งโจทย์จะมีตัวเลขบอกใบ้ให้ไว้จำนวนหนึ่ง ตามลำดับ ความยากง่ายของโจทย์ คุณเพียงแค่คาดว่าเลขอะไร ควรอยู่ช่องไหนบ้าง ถ้าคุณเดาผิด แต่คำตอบนั้น มีความเป็นไปได้ คุณก็จะสับสนเอง และอาจต้องนั่งเป่าเศษยางลบ เป็นชั่วโมง แต่หากใช้ความคิดและเหตุผลหาตำแหน่งที่ถูกต้องของตัวเลข คุณจะสนุกกว่ามาก สำหรับ ผู้ที่เคยไขปริศนา เกมนี้มาบ้างแล้ว ก็อาจมีเทคนิคพิเศษเฉพาะตัว หรือพัฒนาเทคนิคใหม่ ขึ้นมาได้อีก แต่สำหรับผู้เริ่มต้น เราขอแนะนำ เทคนิคการตัดออก

ลองศึกษาเทคนิคจากตัวอย่างนี้ดูกรอบที่ 1 ในปริศนาตัวอย่างของเรา จะเห็น ว่ามีช่องว่าง 5 ช่อง เราต้องใส่ ตัวเลข 1-9 ลงในกรอบให้ครบ ฉะนั้น ตัวเลขที่หายไป ก็คือ 1, 2, 5, 6, 9

เราเริ่มจากการหาว่า เลข 1 จะไปอยู่ ช่องไหน

เราใช้หลักที่ว่า แต่ละแถว ทั้งแนวตั้ง และ แนวนอน จะมีตัวเลขใดๆ ได้เพียง ครั้งเดียวเท่านั้น ที่นี้เรามาไล่ดูตาราง ทั้งแนวตั้ง และ แนวนอนว่า ช่องไหน มีหมายเลข 1 อยู่บ้าง ก็จะได้ผลดังรูป

จากรูป จะเห็นว่า แถวที่มีเลข 1 อยู่ แล้วนั้น จะมีหมายเลข 1 ซ้ำอีกไม่ได้ ดังนั้น จะมีช่องว่างเพียงช่องเดียว สำหรับใส่หมายเลข 1 ในกรอบที่ 1

เราพบที่สำหรับหมายเลข 1 ในกรอบที่ 1 แล้ว ที่นี้ก็ใส่หมายเลข 1 ลงในช่อง แล้วดูสิว่า จะมีที่ไหนพอจะใส่เลข 2 ได้บ้าง โดยใช้วิธีการเดียวกัน

ทำได้อีกแล้ว! เส้นแสดงให้เห็นว่ามี ช่องเดียวเท่านั้น ที่จะใส่เลข 2 ได้(ตามเทคนิค เราควรลากเส้นจากเลข 2 ในกรอบที่ 7 ด้วย แต่ในกรณีนี้ ไม่จำเป็น เพราะไม่มีช่องว่างใน แนวตั้ง ในกรอบที่ 1 เพื่อให้ใส่เลขอยู่แล้ว)

อาจประหยัดเวลา และความพยายาม ได้โดย เพียงแต่ตรวจดูในแต่ละแถว ตามแนวนอน และแนวตั้ง ที่มีช่องว่าง อยู่ในแต่ละกรอก

ตัวเลขที่หายไปตัวต่อไป ในกรอบที่ 1 คือ เลข 5 ลองหาช่องใส่โดยใช้วิธีการ ตัดออก คราวนี้ดูจะไม่ง่ายนัก เพราะมี ช่องว่าง 2 ช่องที่อาจใส่เลข 5 ได้ หมายความว่า เราจะใส่หมายเลข 5 ตอนนี้ยังไม่ได้ คุณอาจเดาว่า เลข 5 ควรจะอยู่ช่องไหน แต่ไม่ควรทำ เพราะ ถ้าคุณเดาผิด จะเกิดข้อผิดพลาดตามมา เป็นลูกโซ่ อย่างนั้นก็ข้ามไปก่อน แล้ว ไปหาเลขอื่นกันต่อตัวเลขที่ยังหายไปจากกรอบนี้อีก คือ 6 และ 9 หลังจากที่เราใช้เทคนิคการ ตัดออก เพื่อหาช่องใส่เลข 6 และ 9 เราจะได้รูปดังนี้

จะเห็นว่า เรายังใส่เลข 6 ไม่ได้ แต่เรา ใส่เลข 9 ได้แล้ว (มีเลข 9 อยู่ในแถว ที่ 1 และแถวที่ 3 ตามแนวนอน และ ด้วยเทคนิคการตัดออก ทำให้เราใส่ เลข 9 ในกรอบนี้ได้ เพราะเหลือช่อง ว่าง สำหรับใส่เลข 9 เพียงช่องเดียว)

ดูให้ดี ตอนนี้เราใส่เลข 5 ได้อีกตัวด้วย เพราะว่าเลข 9 ได้ใช้ช่องหนึ่งในสอง ช่องที่อาจเป็นช่อง สำหรับเลข 5 ไปแล้ว

นี่คือ การตัดออกที่แสดงให้เห็นว่า เลข 9 ช่วยให้เราใส่เลข 5 ได้อย่างไร นี่เป็นสิ่งที่มักเกิดขึ้น ในซูโดะคุ นั่นคือ ใส่เลขตัวหนึ่ง แล้วจะทำให้เรากลับไปใส่เลขอื่น ที่ไม่สามารถใส่ก่อนหน้านี้ได้

นี่คือผลงาน ที่นี้ก็มีช่องว่างเหลืออีก เพียงช่องเดียว ในกรอบนี้ และเลขที่ ขาดหายไปคือ เลข 6 เราจึงใส่ได้ โดยไม่ต้อง ตัดเลขอะไรออกอีก และ กรอบนี้ก็เสร็จสมบูรณ์

ยอดเยี่ยม!!!
ที่นี้คุณก็ใช้เทคนิคนี้ กับกรอบที่เหลือ อีก 8 กรอบ แล้วปริศนานี้ ก็จะถูกไขได้ โดยสมบูรณ์

ที่มา : popular mechanics

ปุตตะ หมายถึง ริเริ่ม สร้างสรรค์ เด็กๆ บันเทิง สนุกสนาน รายได้ ชั่วคราว สืบต่อ ฯลฯ มรณะ หมายถึง ขาด ไม่ ไร้ สูญ ไม่สนใจ อดทน พรากไป ไม่สนใจ ของแปลก ฯลฯ มรณะ – ปุตตะ กุมลัคน์ (ตนุ) ก็ขาดความคิดสร้างสรรค์ พลัดพรากแต่ยังเล็กวัยเด็ก ขาดความสนุกสนาน ไร้ความสดชื่น ซีเรียส เป็นผู้ใหญ่ (แก่) เกินอายุ (ไม่เป็นเด็ก) มักเด็ดขาด (ไม่สืบต่อ) ประมาทเลินเล่อ ไม่รับผิดชอบ มีโชคลาภลอย มักล้มเหลว(มรณะ)เมื่อเริ่มแรก(ปุตตะ) ไม่โอนอ่อนผ่อนตามใคร อะไรประมาณนี้แหละ

ผู้แสดงความคิดเห็นวรกุล ( ) วันที่ลงประกาศ 08-06-2007 16:23:53
]]> http://thaiblog.wordpress.com/2007/06/11/%e0%b8%a1%e0%b8%a3%e0%b8%93%e0%b8%b0-%e2%80%93-%e0%b8%9b%e0%b8%b8%e0%b8%95%e0%b8%95%e0%b8%b0/feed/ 0 thaiblog http://thaiblog.wordpress.com/2007/06/11/%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%88%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b8%9f%e0%b9%89%e0%b8%b2-%e0%b8%ad%e0%b8%a7%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b8%e0%b8%a5/ http://thaiblog.wordpress.com/2007/06/11/%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%88%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b8%9f%e0%b9%89%e0%b8%b2-%e0%b8%ad%e0%b8%a7%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b8%e0%b8%a5/#comments Mon, 11 Jun 2007 19:07:55 +0000 giraboonyanon http://thaiblog.wordpress.com/2007/06/11/%e0%b8%88%e0%b8%b8%e0%b8%94%e0%b8%88%e0%b8%ad%e0%b8%a1%e0%b8%9f%e0%b9%89%e0%b8%b2-%e0%b8%ad%e0%b8%a7%e0%b8%a3%e0%b8%81%e0%b8%b8%e0%b8%a5/ ]]> “จุดจอมฟ้า”  เป็นของโหราศาสตร์ที่ใช้ตำแหน่งปัจจัยทางดาราศาสตร์      การหาจุดจอมฟ้าเราต้องหาลัคนามาก่อน  ดังนั้น  หากหาลัคนาโดยใช้เวลานักษัตร ซึ่งสอดคล้องกับปฏิทินที่ใช้เวลานักษัตรเหมือนกันจะไม่มีปัญหา   การหาจุดจอมฟ้าก็ทำโดยการบวกองศาลัคนาด้วย  270 องศา และนิยมให้ค่าผิดพลาดราว 3 – 5 องศา (บวก/ลบ 3 องศา)   กรณีเกิดที่กรุงเทพ หรือที่ใดก็ไม่ต้องกังวล  เพราะเวลานักษัตร ณ ตำบลที่เกิด นั้นมาจากวงกลมฟ้าซึ่งใช้อ้างอิงอันเดียวกัน   หากเกิดที่กรุงเทพต่างเวลา(ฤดู  เดือน ฯลฯ) กัน  เวลานักษัตรจะแตกต่างกันเนื่องจากการแกว่งของแกนโลก  จึงเป็นผลให้จุดจอมฟ้าย่อมแตกต่างกันไปด้วย

     แต่ในกรณีที่บางท่านนำจุดจอมฟ้ามาใช้ในโหราศาสตร์ไทย  มักกำหนดตามเรือนภวจักร  ก็บวก 270 องศาเช่นกัน  แต่เป็นการใช้วงกลมสมมุติที่ลากผ่านตำบลเกิด  จึงต้องเข้าใจวงกลมสมมุติที่ลากผ่านที่ตั้งตำบลที่เกิดว่าไม่ใช่วงกลมที่เส้นศูนย์สูตร   หากคุณใช้วงกลมที่เส้นศูนย์สูตร  ก็จะงงเพราะแต่ละตำแหน่งบนพื้นโลกจะเบี่ยงเบนไปจากเส้นศูนย์สูตรไม่มากก็น้อย แต่วงกลมที่เส้นศูนย์สูตรก็ยังเบี่ยงเบนออกไปจากระนาบวงกลมที่ใช้เทียบเวลานักษัตร  แบบนี้ไม่ต้องให้ข้อผิดพลาด  และมักใช้เวลาอาทิตย์อุทัยท้องถิ่นมาหาลัคนา ซึ่งไม่ตรงกันตลอดทั้งปี จุดจอมฟ้าก็ยังคงแตกต่างไปตามลัคนาด้วยเช่นกันครับ

ธาตุและพลังงานที่ส่งจากดวงอาทิตย์นั้น มีหลายสาย สายหนึ่งเข้าสู่ระบบธาตุ (ภพ)ในจักรวาล ส่งผ่านเข้ามาในระบบธาตุ(ภพ)ในชั้นบรรยากาศ แล้วจึงเข้ามาสู่โลก ซึ่งเราอ้างอิงมาใช้ในระบบธาตุดวงชะตาราศีจักร ส่วนอีกสายหนึ่งจะส่งมากระทบกับโลกโดยตรง เป็นระบบธาตุ(ภพ)ในธรณี ซึ่งเป็นต้นตอของมหาทักษา ดังนั้นมหาทักษาจึงไม่ใช่ระบบธาตุในดวงชะตาโดยตรง หากธาตุไม่ว่าจากระบบใดเข้าสู่ดวงชะตา ก็จะถูกนำเข้าสู่กลไกของดวงชะตาเหมือนกันทั้งนั้น ควรทราบว่า ทักษาคู่ธาตุ เป็นเพียงส่วนหนึ่งของวิชาโหราศาสตร์ใหญ่ที่ เรียกว่า “มหาทักษา” ซึ่งเดิมเป็นโหราศาสตร์จันทรคติระบบหนึ่งซึ่งตกทอดมาแพร่หลายและได้รับความนิยมทั่วไป มีภูมิปัญญาลึกซึ้ง ปัจจุบันแทบจะหาผู้สืบทอดได้ยากแล้ว การนำทักษาคู่ธาตุมาใช้ในดวงชะตา จึงทำให้เข้าใจผิดกันว่านั่นคือมหาทักษา

การเข้าใจมหาทักษามีประเด็นที่สำคัญประการหนึ่งของระบบ คือ ทิศทางของธาตุที่เข้าสู่โลก เราจะเห็นว่า เมื่อเราดูดวงชะตาราศีจักรนั้น ลัคนาและดาวต่างๆโผล่ขึ้นจากขอบฟ้าทางทิศตะวันออกแล้วโคจรโค้งข้ามศีรษะเราในแถบระวิมรรคไปยังทิศตะวันตกด้านหลังของเรา โลกจะม้วนเอากระแสธาตุจากทิศตะวันออกเข้าทางลัคนามาหมุนวนในดวงชะตา คิดดูก็เหมือนราศีจักรเป็นจานวงกลมที่เอาขอบด้านข้างตั้งขึ้นในแนวดิ่ง แต่ธาตุหยาบที่มาจากดวงอาทิตย์เข้ามาเป็นธาตุในธรณีนั้น เข้าทางทิศตะวันออก ที่เป็นภูมิของจันทร์ก่อนแล้วมุ่งพุ่งไปทางตะวันตกเหมือนกัน แต่เบี่ยงเบนกระแสลงต่ำสู่ทิศใต้ ผ่านภูมิอังคาร พุธ (ใต้สุด) แล้วหมุนเวียนขวา ดังนั้น วงจรธาตุที่เป็นต้นเรื่องของมหาทักษาจึงราวกับเข้าทางทิศตะวันออก หมุนเวียนขวาในแนวระนาบกับพื้นดิน เหมือนจานที่นอนแบนราบกับพื้น

แต่เราต้องอย่าลืมที่เคยบอกแล้วว่า กฎเกณฑ์เหล่านี้เป็นเพียงบัญญัติ(สมมุติ) ที่ใช้เฉพาะวิชา เราไม่อาจนำหลักเกณฑ์ข้อเท็จจริงในศาสตร์แขนงอื่น (เช่น วิทยาศาสตร์) มาชี้ถุกชี้ผิดได้ สมัยก่อน เคยมีบางคนพยายามจะพิสูจน์มหาทักษา โดยอ้างผลทางดาราศาสตร์บ้าง ฟิสิกส์บ้าง แต่หากทราบเรื่องมหาทักษา ก็ยังไม่ถูกอยู่ดีเพราะทิศในวิชานี้ ไม่ใช่ทิศจริงๆทางภูมิศาสตร์ เรื่องทิศของภูมิในทักษาคู่ธาตุ เป็นเพียงเปรียบเทียบจากนามธรรมเท่านั้น การกำหนดทิศอย่างเช่น ทิศเหนือที่เป็นภูมิศุกร์นั้นหมายถึง “ที่สูง” ส่วนทิศใต้ที่เป็นภูมิพุธหมายถึง “ที่ต่ำ” เช่น ศุกร์ จึงมักจะหมายถึงน้ำฝน น้ำบริสุทธิ์ รวมถึงเทพเทวดาที่อยู่ในท้องฟ้า ส่วนพุธ มักจะหมายถึง น้ำในห้วยหนองคลองบึง รวมทั้ง มนุษย์ สัตว์ พืชพันธุ์และไม้ล้มลุก ซึ่งเรานำมาใช้ในดวงชะตาบ่อยๆ

ธาตุที่โลกรับจากจักรวาลเข้ามาสู่โลกในดวงราศีจักรนั้นเข้าทางลัคนาทางทิศตะวันออก หมุนวนมาในดวงชะตาในทิศทวนเข็มนาฬิกา ถ้าเรามองไปทางทิศตะวันออก เราจะเห็นธาตุอาทิตย์และดาวต่างๆรวมทั้งลัคนาโผล่ขึ้นขอบฟ้ามาเรื่อยๆ ข้ามศีรษะไปตกเบื้องหลังเราทางทิศตะวันตก แต่ธาตุหยาบที่โลกรับเข้ามาโดยตรงจากดวงอาทิตย์ จะเข้าทางทิศตะวันออก และถูกกลั่นกรองโดยโลก (เหมือนดาวทั่วไปกลั่นกรองธาตุ)ให้ละเอียด ระบบ (ภพ)ของธาตุในส่วนนี้เรียกว่า ธาตุในธรณี เป็นความเปลี่ยนแปลงในโลกเอง การเปลี่ยนแปลงของวงจรธาตุที่ทำให้ละเอียดขึ้นและทำให้ธาตุเปลี่ยนภูมินี้มีหลายขั้นตอน ขั้นตอนจุดเปลี่ยนที่สำคัญในวงจรธาตุนี้คือตำแหน่งเป็นเหมือนจุดร่วมสำคัญซึ่งธาตุมีภูมิธรรมแลกเปลี่ยนกับธาตุละเอียดที่กลั่นกรองมาจากจักรวาลในจักรราศี ก็คือ ขั้นตอนที่เป็นวงจรมหาทักษา (คู่ธาตุ) นี่เอง

ธาตุนามธรรมที่เข้ามาสู่ระบบการเปลี่ยนแปลงของโลกสายนี้ จะเปลี่ยนระดับ (ภูมิ) ไปตามพลังงานธาตุที่ถูกชักนำโดยอิทธิพลของโลกหลายลำดับขั้น แต่จะมีขั้นตอนซึ่งธาตุจะมีสถานะเท่ากับธาตุละเอียดตรงกันกับธาตุจากจักรวาล ซึ่งทำให้แลกเปลี่ยนในดวงชะตาได้ ถือเป็นขั้นตอนที่สำคัญ คือ ทักษาคู่ธาตุ เพราะวงจรธาตุในตำแหน่งนี้ เราอาจจะแปลงภูมิธาตุไปสู่ธาตุในระบบอื่นได้เท่าเทียมกัน เช่น หากเราแปลงพฤหัสในมหาทักษาไปสู่ดวงชะตา หรือธรรมชาติของนามธรรมอื่นในรูปวัตถุ ก็สามารถใช้ธาตุพฤหัสอ่านความหมายได้เลยจนดูเหมือนเป็นธาตุเดียวกัน แต่มีธาตุหลายอย่างที่ผิดแผกจากกัน เช่น ราหู และจันทร์ จึงมักจะแตกต่างกันระหว่างวิชาที่ยึดภูมิธาตุเป็นฐานคนละระดับ ซึ่งทำให้พวกเราบางคนที่ไม่ทราบข้อแตกต่างระหว่างธาตุจากแหล่งต่างๆ อาจจะใช้ผิดหรือเกินเลยไปได้เนื่องจากเข้าใจว่าเป็นธาตุอย่างเดียวกันทั้งหมด ที่ควรระวังมากที่สุดก็คือ ราหู เนื่องจากราหูในแต่ละวิชามักจะแตกต่างกัน

ดังนั้น ทักษาคู่ธาตุจึงเป็นส่วนหนึ่งในมหาทักษา และมหาทักษาก็เป็นเพียงส่วนประกอบหนึ่งของระบบธาตุในธรณีเท่านั้น ยังมีส่วนประกอบคือที่สำคัญอื่นๆอีกมาก โดยเฉพาะวงจรทักษาแบบอื่นๆ ซึ่งกลายเป็นความลับ หรือเคล็ดลับที่ใช้กัน แต่บางครั้ง “ลับ” เพราะเป็นของปลอมก็มี โดยเฉพาะวงจรธาตุบางอย่างไม่ใช่ธาตุในธรณี แต่ก็มี 8 ภูมิได้ด้วยเช่นกัน ทำให้เข้าใจไปว่าเป็นมหาทักษา ในทักษาคู่ธาตุเองแต่ละช่องนั้นยังมีภูมิธาตุที่สูงต่ำหลายชั้น ดังนั้น ในขณะเดียวกันธาตุในแต่ละช่องจึงอาจจะมีภูมิธาตุที่ไม่เสมอกัน มักจะมีผู้ใช้วงจรมหาทักษา กับ ทักษาคู่ธาตุสับสนกันอยู่เสมอ โดยเฉพาะการกำหนดวาร (วัน)เกิด ที่แนะนำกันให้ใช้ราหูแทนพุธกลางคืน และการนับทักษาถึงอาทิตย์แล้วเข้าตากลางกับไม่เข้าตากลาง ดังนั้น เราจะกลับไปดูข้อกำหนดในวิชามหาทักษาสักหน่อย เพื่อให้รู้ว่ามาจากเหตุผลอะไร

โดยทั่วไป เราทราบว่าทักษามี 8 ภูมิธาตุ คือ ๑ ๒ ๓ ๔ ๗ ๕ ๘ ๖ แล้วก็มีตากลางอีกหนึ่งเป็น 9 ช่อง เรื่องนี้เป็นที่เข้าใจคลาดเคลื่อนทำให้สับสนในการใช้มหาทักษามาก เนื่องจากโลกรับธาตุจากดวงอาทิตย์เข้ามาหมุนเวียน ในกรอบธรรมชาติของจักรวาล จึงไม่มีตากลาง ที่เราเห็นตากลางเป็นเพียงเส้นตัดกันสี่เหลี่ยมเท่านั้นเอง ไม่มีความหมายอะไร แต่ภูมิทักษาที่เราเห็นนั้น มีที่ว่างซึ่งไม่ได้แสดงให้ไว้ระหว่าง ๑ อาทิตย์ กับ ๒ จันทร์ คือโลก (ถือว่ากลม) ซึ่งในกรอบธรรมชาติของโลก เมื่อธาตุเริ่มเข้าสู่โลกแล้วเปลี่ยนภูมิจะเป็น ธรณี (ถือว่าแบน) การเรียงลำดับของธรณี กับ อาทิตย์ และจันทร์ในโหราศาสตร์จันทรคติทั่วไป จะเป็น ๑ – ธรณี – ๒ ซึ่งเขาจะไม่เขียนไว้ในทักษา เพราะธรณีไม่ใช่ภูมิธาตุเหมือนช่องอื่น จึงยืมเอาตากลางมาใช้เป็นธรณี ซึ่งจะต้องเข้าใจว่า ธรณีที่กำหนดใช้ตากลางนั้นตำแหน่งของมันไม่ได้สัมพันธ์กับกับธาตุอื่นๆโดยรอบ แต่เกี่ยวกับ ๑ และ ๒ เท่านั้น เพราะกระแสธาตุยังเป็นลำดับเชิงเส้น (เหมือนเช่นราศีจักร) นี่เป็นเหตุให้การนับทักษาจร โดยตามกระแสธาตุเมื่อเข้าสู่ ๑ อาทิตย์ จึงนับเข้าตากลางเพราะเป็น ธรณี เมื่อออกจากธรณี จึงเข้าภูมิจันทร์ต่อไป ธรณีนั้นถือเป็นโลกซึ่งมีธาตุอยู่หลายชนิด ไม่ใช่ธาตุใดธาตุหนึ่ง ดังนั้น เมื่อทักษาตกภูมิกลาง หรือตกธรณี จึงถือว่าภูมิธาตุเป็นกลาง

ต่างจากการพิจารณา ตัวเรา ซึ่งในกรอบดวงชะตาถือเป็น โลก (อยู่บนโลก) ทักษาคู่ธาตุนั้นเป็นคุณสมบัติของตัวเรา เมื่อเราอยู่ตรงกลางจึงยืมตากลางมาใช้ ตัวเราจะสัมพันธ์กับภูมิธาตุทั้ง 8 ของทักษาคู่ธาตุ ดังนั้น ในการใช้ทักษาคู่ธาตุ เพื่อดูธาตุ จึงไม่มีตำแหน่งธรณี เพราะธรณีนั้นอยู่ที่ตัวเราอยู่แล้ว พูดง่ายๆว่า ทักษาเดิมนั้นอ่าน ภูมิธาตุ 8 ธาตุ เป็นคุณสมบัติของเรา รวมทั้งเทวดาเสวยอายุ ก็อยู่ในภูมิ 8 ธาตุนี้ ส่วนทักษาจรอ่านตามกระแสธาตุ เมื่อผ่านอาทิตย์ควรจะเข้าธรณี เหตุที่เมื่อภูมิทักษาเข้าสู่ธรณี ซึ่งถือเป็นภูมิธาตุเป็นกลาง จึงใช้พฤหัสแทนภูมิกลาง เพราะพฤหัสมีธรรมชาติที่เป็นกลางๆ ซึ่งเรามักแทนความยุติธรรม พฤหัสยังจรในอัตราราศีละหนึ่งปีเท่ากับอายุประจำปี และยังเป็นสภาวะธาตุดินที่เป็นวัตถุธาตุส่วนใหญ่ของธรณี (โลก)

หากเราเรียงลำดับธาตุในธรณีตามภูมิทักษาคู่ธาตุให้ครบ แล้วจัดใหม่รูปใหม่ทั้ง 9 ภูมิ ดังนี้

๑…….ธรณี…….๒

๖………………..๓

๘………………..๔

๕……(ธรณี)…..๗

ในผังธาตุนี้ เป็นของสภาวะธาตุ ลำดับ ลม-น้ำ-ไฟ-ดิน เหมือนสภาวะธาตุของราศีในดวงชะตา เพราะได้มาจากแหล่งอันเดียวกันคือกรอบของสุริยจักรวาล เราจะเห็นว่า คู่ธาตุ ๑๗ ๖๔ ๘๓ ๕๒ เล็งยันกันอยู่ คนละฟากของธรณี เรียกแนวแบ่งนี้ว่า “แกนธรณี” เมื่อถือว่าโลกอยู่กับที่ (โดยข้อเท็จจริงโลกหมุนไป)เมื่อมองจากตัวเราบนโลก ธรณีจะเป็นเหมือนแผ่นแบนที่หันสันข้างมาทางเรา ธาตุทั้งหมดจะควงรอบแกนธรณีในช่วงกลางวันและกลางคืนสลับกัน ธาตุที่เป็นคู่หมุนควงรอบแกนธรณี คือ ๑๒ ๖๓ ๘๔ ๕๗ จึงถือว่าควงซ้อนทับกัน การเข้าทักษาจากวารเกิด มีเพียง 7 วัน ไม่มีราหู เราจึงใช้พุธกลางคืนแทนราหูได้ หาก ๔ อยู่กลางวัน ๘ ก็จะอยู่อีกฟากหนึ่ง กลางคืนพุธก็จะหมุนไปทับตำแหน่งราหู หรือ เราอาจจะแปลได้ว่า จันทร์ก็คืออาทิตย์ภาคกลางคืน ในทำนองเดียวกัน แต่ไม่ได้หมายความว่า กลุ่มธาตุข้างหนึ่งเป็นกลางวัน อีกข้างหนึ่งเป็นกลางคืน ทั้งนี้เพราะโดยทั่วไป ดาวคู่ที่หมุนรอบแกนธรณีจะมีคุณสมบัติบางอย่างคล้ายกัน ซึ่งจะยกเอาไปกล่าวถึงภายหลังในเรื่องของดาวคู่ แต่การใช้พุธกลางคืนแทนราหูนี้ มักใช้ในทางโหราศาสตร์จันทรคติ หากใช้ทางสุริยคติในราศีจักรก็ไม่จำเป็น เพราะเป็นธาตุต่างระบบ ไม่จำเป็นที่ต้องใช้ธาตุราหูจันทรคติซึ่งหมุนรอบแกนธรณีมาเกี่ยวข้องด้วย

ธาตุที่ควงรอบแกนธรณีนี้ เป็นหลักอย่างหนึ่งของทางโหราศาสตร์จันทรคติ ใช้ดูนิสัยใจคอไปจนถึงวัยได้ แต่ก็มีคนลักไก่เอาคุณสมบัติหลายประการของธาตุเหล่านี้มาใช้ในโหราศาสตร์ราศีจักร โดยไม่ได้บอกที่มา และเงื่อนไข ในคราวหน้าจะเอาคุณสมบัติของธาตุบางอย่างที่ได้จากทักษามากล่าวถึงอีกครั้ง

ตะวันออก

๑…….๒…….๓

เหนือ ๖……………..๔ ใต้

๘…….๕…….๗

ตะวันตก

๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐๐

๑…….ธรณี…….๒

๖………………..๓

๘………………..๔

๕……(ธรณี)…..๗

เมื่อนำวงจรทักษามาสู่ตัวเราซึ่งอยู่บนธรณี ก็จะทำให้เปรียบเทียบได้กับทิศโดยสัมพัทธ์กับตัวเรา เรื่องทิศของภูมิในทักษาคู่ธาตุ เป็นเพียงเปรียบเทียบจากนามธรรมเท่านั้น เช่น คำว่า “ทิศเหนือ” ที่เป็นภูมิศุกร์นั้นหมายถึง “ที่สูง” ส่วน “ทิศใต้” ที่เป็นภูมิพุธหมายถึง “ที่ต่ำ” ส่วน “ทิศตะวันออก” ที่เป็นภูมิจันทร์ หมายถึง “จุดเริ่มต้น” และ “ทิศตะวันตก” ที่เป็นภูมิพฤหัสหมายถึง “จุดปลายทาง” หรือสิ้นสุด ทิศเช่น ศุกร์ จึงมักจะหมายถึงน้ำฝน น้ำบริสุทธิ์ รวมถึงเทพเทวดาที่อยู่ในท้องฟ้า ส่วนพุธ มักจะหมายถึง น้ำในห้วยหนองคลองบึง รวมทั้ง มนุษย์ สัตว์ พืชพันธุ์และไม้ล้มลุกที่อยู่ในที่ต่ำ จันทร์ หมายถึง การเริ่มต้น เด็กๆ ผู้อ่อนเยาว์ พฤหัสหมายถึง ประสบการณ์ ผู้ใหญ่ ผู้สูงอายุ เป็นต้น ซึ่งเรานำความหมายมาใช้ในดวงชะตาบ่อยๆ

ทิศของทักษาจึงมีเพียง 4 ทิศเท่านั้น เนื่องจากทิศเหล่านี้มีความหมายทางนามธรรม (ปรัชญา) ดังนั้น ทิศเฉียงต่างๆ เช่น ตะวันออกเฉียงเหนือ เป็นต้น จึงไม่ใช่เรื่องของทักษา แต่เป็นสิ่งที่เปรียบเทียบเมื่อนำทิศทั้งสี่คือ เหนือใต้ ออก ตก ทางปรัชญามาเทียบเคียงกับทิศทางภูมิศาสตร์ เมื่อเทียบทักษากับทิศในแนวนอนนั่นเอง แต่ในดวงชะตาเทียบทิศทางสุริยาตรเป็นแนวดิ่งกับตัวเรา ดังนั้น การเทียบทิศทางภูมิศาสตร์จึงใช้ไม่ได้ในดวงชะตา เช่น ศุกร์ในดวงชะตาไม่ใช่ทิศเหนือ เป็นต้น ขอให้สังเกตว่า โหราศาสตร์จันทรคติยึดถือจันทร์เป็นตะวันออก แทนที่จะเป็นอาทิตย์ เพราะยึดแนวการโคจรของจันทร์รอบโลกเป็นฐานของวงรอบ

เหตุที่เทียบทิศทางภูมิศาสตร์แล้วใช้ไม่ได้ เพราะทักษาคู่ธาตุตามปกติจะควงรอบแกนธรณี แนวตะวันออก - ตะวันตก เหมือนจานแบนของทักษาเอาทิศเหนือ (๖)ตั้งขึ้น ทำให้ทิศใต้ (๔)อยู่ข้างล่าง (เช่นเดียวกับดวงชะตาราศีจักรที่เอาสันของจานแบนดวงชะตาวงกลมตั้งขึ้นในแนวตะวันออก – ตะวันตก เช่นกัน) ทำให้ทิศเหนือ (๖) นั้นเป็นที่สูง และทิศใต้ (๔) คือ ที่ต่ำตามความหมายเดิมได้ ในขณะที่ ภูมิตะวันออก – ตะวันตก ยังคงไม่เปลี่ยนทิศมากนัก และเมื่อเราหันไปทางตะวันออก แนวสุริยาตรหรือระวิมรรค (๑) จะอยู่เยื้องไปทางเหนือของเส้นศุนย์สูตรโดยประมาณ ในขณะที่ แนวตะวันออก – ตะวันตกของจันทร์ หรือ ศศิมรรค ก็มีการแกว่ง ไม่ตรงกับแนวแกนธรณีเสียที่เดียวเนื่องจากโลก (ธรณี)มีการแกว่งรอบแกน แต่เราถือว่าแนวแกนโลกนั้นอยู่กับที่ แต่ข้อกำหนดเหล่านี้ไม่ได้เคร่งครัดเรื่องมุมเรื่องทิศอะไรนัก เพราะภูมิทักษาไม่ได้เกิดจากการวัดมุม แต่เกิดจากนามธรรม เพียงแต่ให้ทราบเอาไว้เท่านั้น

นอกจากนั้น ในมหาทักษาของโหราศาสตร์จันทรคติเองยังมีการวางจุดเจ้าชะตา เช่นโหราศาสตร์ระบบอื่นเช่นกัน ดังนั้น การที่มักมีคนนำเอาทิศภูมิศาสตร์ว่าเป็นศรีบ้าง กาลกิณีบ้าง มาวางฮวงจุ้ย ดี-ร้าย แล้วเรียกว่า เป็นชัยภูมิระบบไทย จึงเป็นเรื่องไม่ถูกทั้งสิ้นทั้งในวิชามหาทักษาเองและวิชาชัยภูมิ นี่ดีที่ทิศต่างๆที่ใช้นั้น มีผลน้อยต่อดวงชะตา เนื่องจากการวางทิศ ดี – ร้าย นั้น ควรต้องวางจุดเจ้าชะตาจากภูมิทักษาให้ถูกต้องก่อน ไม่ใช่มองจากโลก จุดเจ้าชะตานั้นเทียบได้กับทิศตะวันออก ยิ่งการกำหนดตัวอักษรตั้งชื่ออะไรจากวารเกิดยิ่งไม่ถูกใหญ่ เพราะถ้าสมมุติตัวอักษรวรรคที่ตั้งชื่อมีผลจริงๆ ก็จะต้องกำหนดจากจุดเจ้าชะตา ด้วยเช่นกัน มิฉะนั้น อาจจะนำเอาอักขระกาลกิณีมาตั้งเป็นชื่อโดยรู้เท่าไม่ถึงการณ์ รวมทั้งการหันทิศบ้านหรือที่ทำงานอะไรก็อาจจะผิดได้ อาจจะหันเข้ากาลกิณีเข้าเต็มๆ เมื่อคิดจากเจ้าชะตา

เมื่อเราหมุนทักษาคู่ธาตุรอบแกนตะวันออก-ตะวันตก หรือ ศศิมรรค ให้ศุกร์ขึ้นที่สูง แล้วพุธลงสู่ที่ต่ำ เราจะแยกธาตุออกได้เป็น 2 กลุ่ม ทั้งสภาวะธาตุ ลม น้ำ ไฟ ดิน ได้แก่ ๘ ๖ ๑ ๒ เรียกว่า “ธาตุเบา” เป็นกลุ่มธาตุที่ขึ้นสูง และ ๓ ๔ ๗ ๕ เรียกว่า “ธาตุหนัก” เป็นกลุ่มธาตุที่อยู่ต่ำ พวกธาตุเบาจะเป็นธาตุละเอียด เบา มักขึ้นที่สูง หรือมีมวลน้อย ส่วนธาตุหนักจะมีมวลมาก น้ำหนักมาก เช่น ๘ ราหู ธาตุลมเบาหมายถึง ลมหายใจ ช่องว่าง (space)รวมอากาศ ลมที่แรกซึมอยู่ในน้ำ หรือผลไม้ ต้นไม้ ในขณะที่ ๓ อังคาร ธาตุลมหนักจะเป็นลมแรงๆที่พัดไปมา พายุ ทั้งที่เป็นแก๊ส และฟองปฏิกิริยาเคมี ๖ ศุกร์ธาตุน้ำเบา หมายถึงน้ำฝน น้ำค้าง ของเย็น เทวดา นางฟ้า ของบริสุทธิ์ พรหมจารี ศิลปเนื้อแท้ของธรรมชาติ ส่วน ๔ พุธธาตุน้ำหนัก เป็นน้ำที่ผ่านสิ่งอื่นมาแล้ว หมายถึงประสบการณ์ความรู้ที่ถ่ายทอดมาก็ได้ เป็นน้ำในต้นหมากรากไม้ที่ปรุงแต่งมา หนุ่มหรือสาวที่ผ่านประสบการณ์แต่งงาน เป็นน้ำบ่อน้ำท่า หรือน้ำในทะเล ซึ่งอยู่ที่ต่ำซึ่งน้ำไหลไปรวมกัน

๑ อาทิตย์ ธาตุไฟเบา คือเปลวเพลิงที่ลามเลียขึ้นที่สูง หมายถึงยอดคน กษัตริย์ พระราชา ประธาน หรือยอดจุดเด่นก็ได้ ๗ เสาร์ธาตุไฟเบา คือความร้อนระอุ เช่น ความร้อนในพื้นดิน ไฟถ่านร้อนที่เป็นสีแดงไปจนถึงดำ โลหะที่ร้อนลวกมือได้เช่นเตารีด เป็นกำลังทำงานและแรงงานกรรมกร ๒ จันทร์ธาตุดิน เป็นความข้นๆยังไม่แข็งแบบเนยอ่อน มีความเป็นดินอ่อน ดินเหลวที่ไม่ไหล เหมือนเพศหญิงซึ่งทั้งเข้มแข็งคงรูปแต่อ่อนโยนต่อสัมผัส การสร้างสิ่งใหม่หรือตัวอ่อน(ทิศตะวันออก) ส่วน ๕ ธาตุดินหนัก เป็นดินที่แห้งแกร่งไปจนถึงดินเผา ดินแกร่งที่ทำครกดิน เหมือนพื้นฐานที่แน่นหนาสำหรับโครงสร้างรับน้ำหนัก ดินที่ตกตะกอนหรือสิ่งที่ตกตะกอนทางความคิด เช่น กฎ ทฤษฎี วัฒนธรรมประเพณี เราจะเห็นว่า ธาตุเบา และธาตุหนักเหมือนกับเป็นดีกรี หรือความเข้มของสภาวะธาตุ นี่คือภูมิของสภาวะธาตุ นั่นเอง เมื่อเราเอา ธาตุในทักษามาผสมกับดาวอื่น จึงแสดงลักษณะวัตถุและสิ่งต่างๆบนโลกได้มากมาย

เราจะสังเกตว่าสีของดาวที่มักใช้กันเป็นสีประจำวันด้วยก็มาจากทักษาคู่ธาตุนั่นเอง พวกธาตุเบาจะเป็นสีโทนอ่อน ส่วนพวกธาตุหนักจะเป็นสีโทนเข้ม ดาวคู่ธาตุจะเป็นสีกลุ่มเดียวกันแต่ต่างโทน เช่น ๖ ศุกร์สีฟ้าเพราะเป็นสีของท้องฟ้า ที่สูงธาตุเบา ๔ พุธสีเขียวเข้ม มาจากสีของพืชพันธ์ที่อยู่ที่ต่ำคือพื้นโลกทั่วไปเป็นธาตุหนัก ๑ อาทิตย์สีแดงเกิดจากธาตุไฟเบา เช่นแสงอาทิตย์ ๗ เสาร์ สีดำหรือแดงเข้มเกิดจากสีธาตุไฟหนักเช่นเหล็กเผาร้อนแต่มีสีดำอยู่ ๒ จันทร์ สีเหลืองอ่อนเกิดจากสีของธาตุดินเบา หรือดวงจันทร์ ซึ่งเป็นดินที่อยู่สูงในท้องฟ้า ๕ พฤหัส สีเหลืองแก่เข้ม เกิดจากธาตุดินหนักที่อยู่ต่ำเต็มไปด้วยแร่ธาตุ ๘ ราหู สีน้ำตาลหรือ สีทราย ธาตุลมเบาบาง เป็นอากาศที่แทรกอยู่ในวัตถุหรือของละเอียด ๓ อังคาร สีชมพูเข้มธาตุลมหนัก คือ ลมที่พัดไปมาพลังงานสูงคล้ายมีไฟ(สีแดง)แทรกอยู่ภายใน บางตำราบอกว่าราหูเป็นสีเขียวอ่อนๆ ก็มี เพราะเป็นคู่ดาวกับพุธสีเขียวเช้มที่อยู่คนละข้างกับแกนธรณีนั่นเอง

หลักสำคัญของทักษาคู่ธาตุเกิดจากวงจร 2 ชนิดร่วมกัน คือ 1 / วงจรของธาตุที่เราเห็น ได้แก่ ๑ ๒ ๓ ๔ ๗ ๕ ๘ ๖ กับ 2 / วงจรของพลังงานธาตุที่เข้าสู่โลกแล้วหมุนเวียนอยู่ในโลก ธาตุในทักษาเป็นนามธรรมที่หมุนเวียนอยู่ในธรณีนานแล้ว ธรรมดาจึงมีธาตุพื้นฐานอยู่เต็มแต่ละภูมิตามปกติ แต่วงจรพลังงานธาตุนั่นเองที่เป็นตัวทำงานที่สำคัญ (เรียกว่า วงจรตัวเคลื่อน) พลังงานจะหมุนเวียนให้กำลังแก่ธาตุ กระตุ้นให้ธาตุทำงานสลับกันไป

เช่นสมมุติเราเอาทรายสักหน่อยหนึ่งใส่ในแก้วน้ำใสๆ เมื่อเราไม่ได้ไปรบกวนมัน ทรายจะตกตะกอนอยู่ก้นแก้วเห็นได้เป็นชั้นสงบนิ่ง แต่เมื่อเราให้พลังงานเขย่าแก้วน้ำนี้ ทรายจะฟุ้งขึ้นมากินเวลานานระยะหนึ่งกว่าจะสงบนิ่งลงไปใหม่ ธาตุในแต่ละภูมิของแต่ละดวงชะตาก็เช่นกัน ปกติธาตุจะอยู่ในภูมิที่ต่ำกว่าระดับที่เราเห็น เมื่อได้รับพลังงานมากระตุ้นธาตุก็จะเปลี่ยนภูมิขึ้นมาสู่ระดับที่เป็นทักษาคู่ธาตุ ภูมิใดที่ได้รับการกระตุ้นแล้วก็จะมีขั้นตอนการเปลี่ยนแปลง จากเริ่มต้นไปสู่ความสงบอีกครั้ง พลังงานส่วนหนึ่งที่อยู่ในธาตุแต่ละภูมิ (เช่นธาตุวารเกิด) จะยังคงสะสมอยู่ในธาตุ และจะค่อยปลดปล่อยออกไป เป็นวงจรพลังงานปลดปล่อย อีกหลายระลอกราวกับคลื่นที่มองไม่เห็น ทำให้เกิดวงรอบการทำงานของธาตุต่อไปอีกหลายวงรอบ วงรอบที่เกิดจากพลังงานปลดปล่อยนี่เอง ทำให้ธาตุในภูมิฟุ้งขึ้นมาอีกได้เป็นระยะๆเป็นเวลานาน เมื่อได้รับพลังงานใหม่ที่สอดคล้องกับวงรอบเดิม ธาตุก็จะทำงานได้อีกครั้งถึงกับรุนแรง เป็นต้นเหตุที่เรานำมานับวัยตามเทวดาเสวยอายุ และทักษาจรได้ และยังใช้ในโหราศาสตร์ไทยอีกหลายวิชา

วงจรของธาตุในทักษาคู่ธาตุ เป็นลำดับขั้นตอนของธาตุที่ได้รับพลังงาน ซึ่งลำดับได้เป็น 8 ขั้นตอนที่เรามักเรียกว่า ภูมิทักษา ที่เรารู้จักกันดี คือ บริวาร อายุ เดช ศรี มูละ อุตสาหะ มนตรี กาลกิณี นั่นเอง ซึ่งจะทบทวนลักษณะของธาตุที่ได้รับพลังงานมากระตุ้นในแต่ละภูมิ(ขั้นตอน)ได้ดังนี้

บริวาร ธาตุเริ่มก่อตัวก่อรูปอัตตาขึ้นมาจากสภาพเดิมที่เป็นนามธรรมไร้สภาพที่หยุดนิ่งอยู่ เมื่อได้รับพลังงาน ธาตุจึงฟุ้งขึ้นมีสภาพเป็นอณูที่แขวนลอยกระจัดกระจายเปะปะไปทั่ว ความหมายนามธรรมนี้จึงเป็น “สิ่งแวดล้อม” การแปลความหมายจึงอยู่ที่สิ่งที่เรากำลังพิจารณาอยู่นั่นเอง หากเป็นชีวิตคนเราทั่วไป สิ่งแวดล้อมย่อมหมายถึง บุตร ภรรยา สามี ข้าทาส ลูกจ้าง สัตว์เลี้ยง เสื้อผ้า ห้องนอนที่อยู่อาศัย ข้าวของเครื่องใช้ การก่อร่างสร้างตัว ปฏิสนธิ จิตใจ เงา เครื่องเครา ส่วนประกอบต่างๆ ชั่วคราว

อายุ ธาตุของอัตตาเริ่มจับตัวหนาขึ้น และเรียงต่อกันเป็นสายโซ่ยาวขึ้น คงรูป ไม่ขาดง่าย ความหมายนามธรรมนี้จึงเป็น “การจับตัวกันและความดำรงอยู่ยืนยาว” หากเทียบกับชีวิตคนเราจึงเป็นความเป็นอยู่ของชีวิตที่ดำรงอยู่และต่อเนื่องมา มีความอุดมสมบูรณ์ หรือครบถ้วนไม่ล้มเหลว ดำเนินไปตามครรลองของชีวิต รวมศูนย์ ความต่อเนื่อง การนับเนื่อง ญาติโกโหติกา ตระกุล บรรพบุรุษ สายเลือด โซ่ เชือก ภาพลายเส้น หนักแน่น เหนียวแน่น ยืดยาว ยาวนาน

เดช ธาตุจะอัดตัวแน่นจนแข็งแกร่งเป็นรูปร่างของอัตตาที่สลายได้ยาก สามารถมีกำลัง หรือกดดันต่อสิ่งอื่น ความหมายคือ “ความหนาแน่น เป็นปึกแผ่นแน่นหนา” จึงมีความหมายเป็น กำลัง อำนาจ ความอดทน แข็งแกร่ง แข็งแรง แน่น บารมี วาสนา ทะเยอทะยาน ดึงเข้าหาตัว มัด พันธนาการ กฎระเบียบ เข้มงวด สั้นๆ

ศรี คือ ธาตุอัตตาที่ก่อรูปร่างครบถ้วน สำเร็จเสร็จสิ้นสุดท้ายแล้วหยุดนิ่งในสภาพสมบุรณ์ จึงหมายถึง “ความสำเร็จบรรลุถึงวัตถุประสงค์” เช่น ความราบรื่น สำเร็จเรียบร้อย จุดสำเร็จ ขั้นตอนสุดท้าย สิ่งสูงสุดที่มุ่งหวัง ความละเอียด รูปที่วาดเสร็จ ส่วนสูงที่สุดของกราฟ ทฤษฎีที่ลงตัว ความลงตัวเหมาะเจาะ ความถี่ เป็นระเบียบ บรรลุธรรม ครบ ง่ายดาย สะดวก ผ่อนคลาย นุ่มนวล อ่อนโยน เหลว

มูละ ธาตุอัตตา เริ่มคลายตัวปลดปล่อยพลังงานที่ยึดเหนี่ยวออกมา และขยับสู่ขั้นตอนสลายตัว ความหมายจึงเป็น “ฐานที่มั่นคง เคลื่อนออกจากที่” ได้แก่ ร่างกาย(เคลื่อนไหว) กำลังผลักดัน การออกจากพื้นฐานเดิมที่ลงตัว พื้นฐานบ้านเรือนสมบัติที่ตั้งมั่น (อสังหาริมทรัพย์) การเคลื่อนตัวที่เป็นนัยสำคัญ(สังหาริมทรัพย์) การโยกย้ายเปลี่ยนที่อยู่ การขนส่งและเดินทางไกล การผจญภัยของชีวิต ความปรารถนา ความมุ่งหวัง ถอนตัว ส่งต่อ จำหน่าย หนี เคลื่อนที่

อุตสาหะ ธาตุเริ่มสลายออกจากการจับตัวเป็นรูป ต่อสู้เพื่อที่จะคงรูปอัตตาเดิม ความหมายจึงเป็น “คลายตัว แรงต้านต่อความสลาย” ได้แก่ ความรู้สึกฝืน ตะเกียกตะกาย หาเลี้ยงชีวิต การต่อสู้เพื่อดำรงคงอยู่ ความเพียรต่อสู้อุปสรรค ลำบาก ความอึดอัดคับใจ เสียใจ ผิดหวัง อาลัย เครื่องมือ อุปกรณ์ บริการ การนับ แจกแจง ติดขัด ทำเอง

มนตรี ธาตุอัตตาปลดปล่อยสละพลังงานออกเพื่อธาตุอื่น ธาตุที่เริ่มก่อตัวที่เป็นนามธรรมเริ่มบรรลุเข้าใจสภาพอัตตาที่กำลังสลายลง ความหมายจึงเป็น “ความสำนึก เข้าใจและเผื่อแผ่ประสบการณ์” ได้แก่ ความช่วยเหลือ เสียสละเพื่อผู้อื่น เผื่อแผ่ การอุปการะ ค้ำจุน ผ่อนคลาย เครดิต ผู้ช่วย หรือที่ปรึกษา ครู คู่ครอง ความเข้าใจ ประสบการณ์ มั่นใจ การทบทวนสู่อดีต เข้าถึงความจริง น่านับถือ เข้าใจปัญหา ปล่อยออกไป ประวัติศาสตร์ ประเพณี

กาลกิณี ธาตุสลายลงไป ไม่สามารถคงรูปอยู่ได้อีก อณูธาตุกลับกระจัดกระจายไม่เป็นระเบียบ รูปค่อยจางหายไปกลับสู่ความสงบ ความหมายจึงหมายถึง “กลับสู่ความสงบ ไร้รูปและความหมาย” ได้แก่ ความตาย ความจากไป ความเสื่อมของสังขาร หมดแรง หมดกำลัง เสียรูป สลาย ไม่สำเร็จ ล้มเหลว ความหยาบ ห่าง ตาย ทำลาย ตกตะกอน ยาก อุปสรรค ขาดแคลน

หากเราเอาวัฏจักรทั้ง 8 ภูมิมาแบ่งเป็นสองขั้นตอน ขั้นตอนละ 4 ภูมิ เราจะเป็นได้ว่าเป็นขั้นตอนที่สมนัยกัน 4 คู่ คิอ บริวาร – ก่อตัว มูละ – สลายตัว อายุ – จับตัว อุตสาหะ – กระจายออก เดช – ดึงแน่นขึ้น มนตรี – คลายปล่อย ศรี – หยุดสำเร็จเรียบร้อย กาลกิณี – ดับไป กลับไปต่ำสุด เป็นวัฏจักรขาขึ้นและขาลงที่เกิดจากการดูดและคายพลังงานออกนั่นเอง

กระแสพลังงานเองที่กระตุ้นวงจรธาตุทั้ง 8 ขั้นตอนนี้ หากสังเกตดูเราจะเห็นเป็นลูกคลื่นที่สลับขึ้นลง เหมือนคลื่นเล็กๆอยู่ในกระแส ไม่ได้เป็นกระแสที่เรียบราบทีเดียว ทั้งนี้เกิดจาก วงรอบของจันทร์ ทางจันทรคติ มีข้างขึ้นและแรม ทำให้พลังงานที่กระตุ้นธาตุแกว่งกระเพื่อมขึ้นลงเป็นวัฏจักรแทรกซ้อนอยู่ในวงรอบทักษา เราจะสังเกตว่า ภูมิทักษาที่อยู่ติดกัน จะมีลักษณะธรรมชาติอันใดอันหนึ่งตรงข้ามกับภูมิที่อยู่ถัดไปเสมอ อย่างเช่น บริวาร – ชั่วคราว อายุ – ยาวนาน อายุ- ยาวๆ เดช – สั้นๆ เดช – แข็งแกร่ง ศรี – นุ่มนวล อ่อนโยน ศรี – อยู่นิ่ง มูละ – เคลื่อนที่ มูละ – ผลักดัน อุตสาหะ – กระเสือกกระสน อุตสาหะ – ทำเอง มนตรี – มีผู้ช่วย มนตรี – มั่นใจ กาลกิณี – หมดกำลังใจ กาลกิณี – ดับ สลาย บริวาร – ก่อรูป ฯลฯ ลักษณะเช่นนี้ในดวงชะตาราศีจักรก็มี แต่ซับซ้อนกว่า

ข้างต้นนี้เป็นความหมายในทางหลักของวงรอบธาตุที่เกิดจากวงจรเคลื่อนของพลังงาน ยังคงมีความหมายที่เกิดจากหลักอื่นๆอีกมาก ซึ่งเราจะพิจารณาภายหลัง

please leave a comments to my memmory of the potc’s game

I glad to meet you,

1.- Po – South Korea
2.- The Warrior – Mexico
3.- Seri5 – Romania (to be confirmed)
4.- Kanzaki – Singapore
5.- Xelo – Sweden
6.- Andivmx – Austria
7.- Evelynholic – Malaysia
8.- Jron – Philippines
9.- Seawinch’s friend – USA
10- Granun – Thailand
11. ross_tt taiwan