ไม่มีกระจกก็ดัดแปลงเอา..

มุมมองของคนนี่ ถ้ารู้จักคิดก็สร้างสรรค์ได้อย่างนึกไม่ถึง..
ถือเป็นคุณสมบัติของคนอย่างนึง ที่คิดประยุกต์ที่ไม่มี ดัดแปลงให้มาใช้ได้

อย่างภาพที่เอามาฝากเที่ยวนี้ครับ
กระทาฝรั่งนายนี้ เค้าไม่มีกระจกโกนหนวด
ไม่มีก็ไม่เป็นไร แต่ต้องโกนหนวด..
ว่าแล้ว ตะแกก็คว้ากล้องเว็บแคมต่อคอม เอามาถ่ายหน้าตัวเองดูในจอ
ดูไปโกนไป..

เอากะเค้าสิ…

ที่มาของภาพ จาก เว็บ davesdaily ครับ

มุมความคิด

ในตัวอย่างของความแตกต่างของความคิดที่น่าหยิบยกตัวอย่างมาพูด
แบบอินเทรนช่วงนี้ คงจะเป็นเรื่องของ บอล กับ นาตาลี

ผมชอบมุมของนาตาลีครับ
เธอบอกว่า บอล อันดับที่ 50 ของโลกนี่ไม่ธรรมดานะ..เก่งออก

แต่สำหรับคนไทย อันดับ 50 นี่ร้องยี้…

นี่คือความแปลกที่สะท้อนค่านิยมของคนไทยมากๆครับ
คนไทยนิยมคนเก่ง..ต้องแบบเลิศเลอถึงจะซูฮก
อันดับรองๆไม่เคยมอง..หรือมองข้ามไปเลย

สมัยก่อน ต๋อง ก้าวเป็นคลื่นลูกใหม่ไฟแรงก็เป็นแบบนี้
ช่วงแรกๆ ฟีเวอร์โหม
พอระดับของต๋องต่ำลง..ก็หาย

ชีวิตนักกีฬาเมืองไทยถึงเป็นแบบนี้..คือ คนมักยี้ง่าย
ทั้งที่เวลาเขาไปแข่งแพ้ชนะกลับมา เหนื่อยฝ่าฟันทุ่มเทแทบตาย
ทั้งการฝึกฝน ทั้งความเครียด
พออยู่ในสายตาก็มาคาดหวังอย่างนั้นอย่างนี้
พอไม่อยู่ในสายตาก็ยี้..

แล้วพอยี้แล้วนี่ไม่หอมนะครับ อะไรก็ไม่เข้าตา

นักกีฬาเมืองไทย ถ้าไม่โชคดีขึ้นไปอยู่ในอันดับต้นๆ หรือสูงจริงๆนี่
ก็อยู่ในมุมของตัวเอง
สื่อไม่ทำข่าว ประชาชนไม่รู้จัก

นู่นจนวันที่เขาไปคว้าชัยชนะของเขามาด้วยลำแข้งของตัวเองแล้วนั่น
ถึงจะมาหลงใหลได้ปลื้ม..

ผมไม่รู้ว่ามุมไหนมีความสุข สำหรับคนไทย
และอนาคตของเยาวชนไทยที่รักกีฬามากกว่า..

แต่ผมเชื่อว่า ค่านิยมแบบนี้ของคนไทย คืออุปสรรคสำคัญ
เป็นอุปสรรคในการส่งเสริมคน และกำลังใจของคน
รวมถึงเยาวชนอีกหลายคนที่เติบโตและมุ่งมั่นในทางกีฬาระดับโลก

ส่วนตัวผม..ถึงจะไม่ชื่นชอบ บอล เป็นการส่วนตัว
แต่อย่างน้อยผมก็ว่า อันดับที่ 50 ของโลกนี่ก็ไม่ธรรมดานะ
ไม่ใช่ top 5 ไม่ใช่แชมป์

แต่เขาก็คือคนหนึ่งที่สร้างชื่อให้กับเมืองไทยและคนไทยมาแล้วคนนึง..

สุขในมุมมองครับ..

ของแถม

We Saw Johnny Depp!
Download link

นี่ก็มุมมองของคนคิดนะครับ มุมความคิดของคนนี่สร้างสรรค์อะไรได้เสมอเลย..555

ความสุขที่ใกล้ตัว

คุณมีความสุขที่ใกล้ตัว..
ชนิดหยิบติดมือได้ทุกเเมื่อที่คุณต้องการมั้ยครับ

ปกติผมจะหาความสุขง่ายๆรอบตัว
มาเติมเต็มให้กับตัวเอง..ทุกวัน

สำหรับผม ความสุขเบาๆ อยู่ที่การได้อ่านหนังสือ
หนังสืออะไรก็ได้..อ่านเพลิน
เอกเขนกสักนิดบนโซฟา หรือที่นอน
มีของขบเคี้ยวนิดๆ ไว้เคี้ยวเล่นแก้เหงาปาก

หรือเบื่อๆ หยิบ VCD สารคดีสักเรื่องที่สะสม
เอามาเปิดนั่งดูพร้อมลูกอายุเกือบสามขวบ
เจ้าลูกชายจะถามทั้งเรื่องๆ ทุกรอบที่เปิดดู
แต่ผมก็ตอบไม่รู้เบื่อ..
เป็นการใช้เวลากับลูก และถือโอกาสสอนเรื่องราวต่างๆ

ความสุขใกล้ตัวเล็กๆ
ถึงแม้ไม่มาก แต่ก็ช่วยเติมพลังให้เราในกับทุกวันได้ง่ายๆ
เป็นสิ่งที่เราควรมีไว้ใกล้ตัวเสมอ
และมีคำตอบให้กับตัวเอง

เอาของฝากมาให้อมยิ้มครับ
มุขในโฆษณาฮาลึกๆ แต่ผมดูทีไรแล้วมักอดยิ้มไม่ได้
ครึ้มอกครึ้มใจดีนา…แฮ่ม

Download link

แล้วแต่เราจะเห็น..

ผมว่าโลกใบนี้แปลก..

แปลกตรงไหนเหรอ..
คงเพราะว่าคนเรามีมุมมองที่ต่างกันได้หลายร้อยสารพัดแบบไม่ซ้ำกันไง..

เรื่องเดียวกัน มองต่างกัน คิดต่างกัน..
สถานการณ์เดียวกัน เหนื่อยเหมือนกัน คนหนึ่งยิ้มทั้งที่เหนื่อย อีกคนหน้าบูดเพราะเหนื่อย..

ที่จริงแล้วทุกเรื่องมันอยู่ที่ตัวคนๆ นั้นเองต่างหาก..

เรื่องของมุมมองแบบนี้ อยากอ่านมั้ย ? ถ้าอยากอ่านก็โพสต์ทิ้งไว้นะครับ
ผมจะได้รู้ว่ามีคนคอเดียวกัน คลื่นเดียวกันที่อ่านข้อเขียนของผมแล้ว “คลิก” สักกี่คน..

โปรดติดตามตอนต่อไปครับ..